Ekmek kokusunun mesai saati olmaz!

Hafta ortasında ofiste kulaklıkla, yarı sağlam çalışma sandalyesiyle uğraşmak yerine,

sabah saat 7 serinliğinde Karaköy poğaçası yoğurmayı tercih ederim.

Karaköy'ün bendeki anlamı böylece değişmiş olsa da ben bunu yapıcı görüyorum elbette.

Barlarla anmaktansa poğaça ile anıyorum artık canım Karaköy'ü!!!!!!!.

Sanıyor ve umuyorum ki bu hep de böyle olacak
Üretmenin direkt ve verimli faydasına kendimi çok kaptırdım.
Mesela seçtiğim rengin markaya şöyle bir göz gezdirenlere hissettirmesi muhtemel ihtimallerden
çok o poğaçanın kokusunun direkt olarak beyinlerine vurmasını tercih ediyorum.
Yaşını başını almış bir ev kadının, çaresizce ve mecburiyetten kendini bu işlere vurmasına
alışık olduğumuzdan üretimin böylesine oldukça kapatmışız kendimizi.
Doyurmak için değil de mutlu olmak, mutlu etmek ve paylaşmak için verdiğimiz çabayı
görmezden gelmişler. Sabahın o saatinde mutfaktaki o tereyağı kokusunu açıkladığıma göre
konuya girebilirim bence artık;

“Mutfağımda, elimin hamuruyla kendi mutluluğumu ve hayallerimi yoğurmayı çok seviyorum”